مقیاس خانوادهٔ مبدأ (FOS)

مقیاس خانوادهٔ مبدأ می‌پرسد آن خانه، از نگاه امروز شما، چقدر جا برای خود بودن و چقدر جا برای نزدیک شدن داشته است. سؤال‌ها دربارهٔ احساس، جو خانه، اختلاف، اعتماد، مسئولیت و حرف زدن از فقدان‌اند. نتیجه یک خاطرهٔ ساخت‌یافته است، نه پروندهٔ حقوقی و نه رأی دربارهٔ هیچ عضوی از خانواده.

این ابزار را هاوستاد و همکاران در سال ۱۹۸۵ ساختند تا سلامتِ ادراک‌شدهٔ خانوادهٔ کودکی را در محورهای استقلال و صمیمیت توصیف کنند. متن فارسی گویه‌های همین صفحه ترجمهٔ وفادار متن انگلیسی است. پژوهش ایرانی روی یک نسخهٔ فارسی وجود دارد، اما متن گویه‌های آن در منبع باز نیامده، پس این صفحه ادعا نمی‌کند عین همان واژه‌ها را آورده است.

هدف این است که تصویر به‌یادمانده کمی خواناتر شود و یک نقطهٔ کوچک برای تمرین امروز پیشنهاد شود. گزارش نمی‌گوید در رابطهٔ فعلی بمانید یا جدا شوید، والد را مقصر قطعی نمی‌داند، و جای درمان را نمی‌گیرد.

نمرهٔ کل از ۴۰ تا ۲۰۰ است و جمع هر چهل گویه پس از وارونه‌سازی بیست گویه است. استقلال و صمیمیت هر کدام از ۲۰ تا ۱۰۰‌اند. استقلال پنج سازه دارد: وضوح ابراز، مسئولیت‌پذیری، احترام به دیگران، گشودگی به دیگران، و پذیرش جدایی و فقدان. صمیمیت پنج سازه دارد: دامنهٔ احساسات، جو و لحن، حل تعارض، همدلی، و اعتماد. هر سازهٔ چهارگویه‌ای از ۴ تا ۲۰ است. عدد بالاتر یعنی خاطرهٔ حمایت‌گرتر، نه برتری شما.

هر چهل جمله را جواب دهید. اگر جمله‌ای دربارهٔ والدین است و ساختار خانه‌تان جور دیگری بوده، نزدیک‌ترین خاطرهٔ واقعی را در نظر بگیرید و بقیه را در تفسیر با احتیاط بخوانید. پاسخ را بر اساس الگویی بدهید که بیشتر سال‌ها تکرار می‌شده، نه بر اساس یک روز استثنا.

برای هر نمره سه بازهٔ خوانش در این سایت هست که دامنهٔ ممکن را به سه بخش تقریباً برابر تقسیم می‌کند. برای نمرهٔ کل: ۴۰ تا ۹۳، ۹۴ تا ۱۴۶، و ۱۴۷ تا ۲۰۰. برای هر بُعد: ۲۰ تا ۴۶، ۴۷ تا ۷۳، و ۷۴ تا ۱۰۰. برای هر سازهٔ چهارگویه‌ای: ۴ تا ۹، ۱۰ تا ۱۴، و ۱۵ تا ۲۰. هاوستاد و همکاران خط برش بالینی منتشر نکرده‌اند. این بازه‌ها غربال بیماری نیستند و کسی را سالم یا ناسالم اعلام نمی‌کنند. کف هر بازه با سقفش یکی نیست.

نمره، حال امروز رابطه‌ها، بدن، یا والدگری فعلی را اندازه نمی‌گیرد. به خلق روز پاسخ هم حساس است. اگر موضوع ایمنی، تهدید یا تصمیم حقوقی مطرح است، این متن مرجع آن تصمیم نیست. در بخش حد گزارش، این صفحه جای گفت‌وگو با روان‌شناس را نمی‌گیرد.

ممکن است استقلال بالا و صمیمیت پایین باشد، یا برعکس. ممکن است فقط پذیرش فقدان پایین باشد و بقیهٔ خانه‌تان گرم به یاد بیاید. در این حالت‌ها نمرهٔ کل را ملاک تنها نگذارید. همان سازه‌ای را جدی بگیرید که با خاطرهٔ مشخص شما جور است.

اگر ماه‌ها بعد دوباره پاسخ بدهید، تغییر نمره می‌تواند از تغییر خاطرهٔ در دسترس، از یک گفت‌وگوی تازه، یا از حال همان روز بیاید. فاصلهٔ کوتاه و پاسخ پیاپی برای بهتر نشان دادن خودتان فایدهٔ روشنی ندارد. این صفحه بابت تمام کردن آزمون شما را تشویق نمی‌کند.

بعضی جمله‌ها فرض خانوادهٔ دوالدی یا ابراز آشکار احساس را در خود دارند. در فرهنگی که حفظ احترام بزرگ‌تر یا کم‌گویی دربارهٔ غم رایج است، همان رفتار را خودکار به‌معنای کمبود محبت نخوانید. ببینید آن سکوت برای شما محافظ بوده، هزینه داشته، یا هر دو.

این گزارش آموزش و خودشناسی است. نام یک اختلال را روی شما یا خانواده‌تان نمی‌گذارد و جای ارزیابی تخصصی، درمان، یا مشاورهٔ حقوقی را نمی‌گیرد. در خطر فوری، به خدمات اورژانس محل خود مراجعه کنید. تصمیم دربارهٔ رابطه را با این نمره یک‌تنه نگیرید.